PG31 – All Japan Youth Championships

Het woord “allemachtig” is hier van toepassing. Klik op de foto voor de volledige galerij.

Op zaterdag kreeg Tycho een uitnodiging van Tomoo Hamana Sensei, voor de All Japan Youth Championships, de Japanse jeugdkampioenschappen, die plaatsvonden in.. de Nippon Budokan. En wie zijn Judo-geschiedenis niet helemaal op orde heeft herinnert zich wellicht toch wel dit legendarische beeld:

Anton Geesink wint met osae-komi van Akio Kaminaga, Tokyo 1964.

..en op die historische plaats mochten wij vandaag een judowedstrijd bijwonen. Dat is een evenement hier. Niet zoals bij ons in een vergeten sporthal, maar we zaten daar met ongeveer 10.000 Japanners en -we hebben ze niet precies kunnen tellen- ongeveer 1000 deelnemers in de leeftijd van 10 tot ongeveer 18.
CORRECTIE: We hoorden achteraf dat er maar liefst 4000 (!) deelnemers waren!!

De sfeer is.. relaxed. Er wordt zeker hard gejudood, zonder dikdoende coaches met schrijfblokken die niet ter zake doende dingen opschrijven, zonder toespraken, met een enorme efficiency (De zaal is in 5 minuten omgetoverd van een kale mat in een wedstrijdmat met tafeltjes, electronische scoreboards en een enorme hoeveelheid mathelpers. Zelfs de drie personen achter de tafels hebben drie backups zodat er bij problemen onmiddellijk ingegrepen wordt.

Dat alles heeft tot gevolge dat de wedstrijden in een werkelijk moordend tempo worden afgewerkt; we telden 8 partijen in evenzoveel minuten, want het niveau is hoog. Ook al zijn het kleine kinderen, het verschijnsel beenworpje-beenworpje-beenworpje-tot-er-iemand-omvalt dat onze jeugdwedstrijden plaagt is hier niet aan de orde.

De terugweg leidde door de tuinen van het Keizerlijk paleis. En hoewel we de Ginza-wijk wilden bekijken werd het tempo van de groep dermate laag dat we besloten naar huis te gaan, de vermoeidheid begint nu echt toe te slaan.

PG30 – Ueno Park, Kodokan en Vuurwerk!

Joyce leeft zich uit op een Japanse judoka. Klik op de foto voor de volledige galerij.

Twee groepen

Vandaag was het team in twee groepen opgedeeld. Er is een groep die no matter what naar de Kodokan wil om daar randori te draaien, een andere groep wilde naar Asakusa om daar het vuurwerkfestival bij te wonen. We wachten nog op foto’s van het vuurwerk, maar we gaan de thuisblijvers de foto’s van de Kodokan niet onthouden.

Kodokan

Tycho, Dennis, Joyce, David, Shurensley, Brahim en Koen hielden zich bezig met (vooral) ne-waza randori in de Main Dojo. Volgens David is wat men altijd roept: “Japanners zijn niet goed in ne-waza” grote flauwekul. Hij liet ze overigens wel bijna allemaal aftikken, dat dan weer wel.
Gauw weer naar huis, en we zitten nu aan de noodles.

Morgen

Morgen valt ons een grote eer te beurt: We zijn uitgenodigd om de All-Nippon Youth Championships bij te wonen in de Nippon Budokan, de exacte plaats waar Anton Geesink in 1964 Akio Kaminaga versloeg. De Budokan ligt achter het Keizerlijk paleis, dus daar zullen we ook een bezoek aan brengen.

PG29 – Shinkansen en Osaka Kaiyukan

De walvis haai in Kaiyukuan. Klik op de afbeelding voor de volledige galerij.

Als je ooit nog eens met het boemeltje van de Thalys naar Parijs gaat, weet dan: Er is maar eén echte hogesnelheidstrein en dat is de machtige Shinkansen, de kogeltrein. De TGV doet 4 uur over 500 kilometer, de Shinkansen, met zijn 140.000 pk sterke motoren, doet over 800 kilometer… 3 uur. Dit zijn er twee, op station Tokyo. Zoals je kunt zien gaan ze al hard als ze stilstaan.

Vandaag reden we met de Shinkansen Hikari Series 700 naar Osaka, om daar het zee-aquarium te bekijken, de Kaiyukan, letterlijk “plek van zeemonsters”. Aanrader! Een werkelijk gigantisch aquarium dat een compleet gebouw in beslag neemt, met allerlei kleinere aquaria eromheen. Ze hebben er zelfs meerdere walvishaaien in rondzwemmen, zo groot is het.

Maar eerst moest de groep (ok, bijna iedereen) in een enorm reuzenrad dat op het terrein van het aquarium staat. Van daaruit kun je de hele haven zien, en Osaka.

Het aquarium was een belevenis. Hoewel we vanwege strubbelingen met de toegangskaarten maar anderhalf uur hadden hebben we volop genoten. Aardig weetje: Het polycarbonaat waarvan het aquarium is gemaakt is 35 cemtimeter dik en voor het aquarium hebben ze anderhalf keer de volledige wereld-jaarproduktie polycarbonaat gebruikt.

Morgen een rustige dag; we gaan proberen een zwembad te vinden om de stramme ledematen te relaxen en misschien naar Ueno Park.

PG28 – Asakusa en de Sensō-Ji Temple

Een rickshaw in ASakusa. Klik op de afbeelding voor de volledige galerij

In de wijk Asakusa staat de tempel Sensō-Ji, de oudste en meest belangrijke tempel in Tokyo. Daar hebben we vandaag een bezoek aan gebracht. Je komt het gebied binnen via de Kamanarimōn, de Donderpoort, waaronder een enorme lampion hangt. Daarna volgt een lange winkelstraat, de Nakamise-Dōri. Daar is van alles te koop, van samuraizwaarden tot t-shirts. In de buurt is ook een soort attractiepark, waar een aantal van onze judoka een Ninja-cursus deden:

Ook opvallend zijn de dames in traditionele kledij. Dit zijn dames (en heren) die in hun vrije tijd in werkelijk schitterende Japanse kledij lopen. Bekijk de plaatjes, het ziet er allemaal even prachtig uit.
Als je beter kijkt op de foto’s zul je ook de grote hoeveelheden hakenkruizen zien. Dat heeft niets met de betekenis te maken die wij hieraan hechten. De Savastika, (of Manji, zoals ze het in Japan noemen) is een symbool voor (onder andere) geluk, gezondheid en andere positieve zaken.

Morgen nemen we de Shinkansen, de kogeltrein naar Osaka. We komen ’s avonds laat thuis, dus het kan zijn dat we dan geen update van de website meer kunnen doen. Die komt dan zaterdagochtend vroeg.

Over de gebeurtenissen vannacht in Sagamihara

Goedemorgen thuisfront,
Mogelijk hebben jullie gehoord (of gaan jullie nog horen) over de gebeurtenissen in Sagamihara, een plaatsje net buiten Tokyo. (Zie HIER nu.nl)

We willen iedereen langs deze weg laten weten dat wij veilig en in orde zijn, en dat dit ver van ons is gebeurd. We zullen de ontwikkelingen blijven monitoren.

PG25 – Rustdag

De Eishō-Ji tempel, de eerste kodokan. Klik op de foto voor de volledige serie
De Eishō-Ji tempel, de eerste kodokan. Klik op de foto voor de volledige serie

We besluiten op de rustdag om naar de plaats te gaan waar Judo is begonnen: De Eishō-Ji tempel blijkt op een kwartiertje lopen van ons hotel te liggen. Zoals beschreven in de meeste reisgidsen is het een klein tempeltje, dat ligt tussen de grote kantoorgebouwen in de wijk Shitaya. Kano Shihan opende hier in 1882 zijn eerste dojo.
Het zijn maar 12 matten, en je kunt ze zien liggen door de draadglazen raampjes. Buiten staat een gedenksteen die het heuglijke feit herdenkt.

Wanneer je dan terugloopt, loop je door de wijk Ueno waar een enorme hoeveelheid winkels is, en Ueno Park met allerlei straatartiesten en een paar tempeltjes. ’s Avonds zijn we naar Akihabara geweest, een wijk op loopafstand van het hotel waar alle electronicazaken zitten en waar bijvoorbeeld een winkel zit die ook de allereerste arcade-spelletjes heeft zoals Space Invaders en Pac Man. Dan ben je dus Tycho ineens kwijt.

Al met al was de rustdag dus niet heel erg rustig. Maar we gaan hier vroeg naar bed. Morgen brengen we een bezoek aan de Kodokan om het museum te bekijken en souvenirs in te slaan. Tegenover Kodokan is Tokyo Dome City, een mega-winkelcentrum en attractiepark. Aan het eind van de dag krijgen we in de Toyo University een training van Yamashita Sensei, en gaan we onze superdeluxe KuSakura judopakken aanschaffen.

Tot dan!

PG24 – Shinyuku en Yoyogi Park

Klik op de foto voor de hele galerij

De blog is wat later vandaag, want we hebben onze eerste evaluatie gehad. We proberen dit uiteraard professioneel op te pakken, dus er zijn vandaag wat dingetjes bijgesteld die voor een nog betere ervaring moeten gaan zorgen. Anyway..
..Vandaag stond in het teken van een bezoek aan Shinyuku, met ondermeer het drukste kruispunt ter wereld. Elke paar minuten gaan de stoplichten voor de voetgangers op groen en wat er dan gebeurt..

..en vervolgens ga je dan een enorm winkel gebied in wat uiteraard voor het nodige enthousiasme bij de dames zorgt:


Kijk nou, een Bershka, die hebben we thuis niet!

In het verlengde van Shinyuku ligt Yoyogi Park. Op Zondag gaat heel Tokyo (Zo lijkt het) daarheen om zich te vermaken, of om naar andere mensen te kijken die zich vermaken. En dat zijn er nogal wat, want op een gemiddelde Zondag trekt Yoyogi ongeveer 500.000 bezoekers!

Wij streken neer bij een openbaar podium waar allerlei dansers vooral Hawaiiaanse- en buikdansen lieten zien. Thomas Schepen liet zich niet onbetuigd en danste mee met de dames. Ook zijn er in dit park Elvis-imitators te zien. Bij de Noordelijke uitgang dansen verschillende Elvii en doen ze hun idool na. Niet al te best overigens.

Na de groepsfoto sprak Roland enige woorden ter herdenking aan Ben. Immers, het is door zijn initiatief dat we dit soort enorme projecten ueberhaupt kunnen doen, het is door zijn bezieling dat we er niet bang voor zijn om een grote groep judoka met een beperking mee te nemen de halve wereld over. Ben heeft zijn missie nooit kunnen afmaken, maar we werken er keihard aan om dat toch voor elkaar te krijgen. Ook Brahim Bethi, onze Amerikaanse vriend, sprak enige emotionele woorden om Ben te gedenken en toen veerde het team weer op en vertrok hotelwaarts.

Een van de dingen die moet gezegd worden: Japan is SCHOON. In een park waar 500.000 mensen tegelijk aan het recreeëren zijn ligt zelfs geen papiertje op de grond. Daar kunnen wij nog wat van leren en dat doen we ook: Van de weeromstuit heeft iedereen als hij thuiskomt ineens lege flesjes in zijn tas.

Morgen is rustdag, en gaan we wat rustige dingen doen in een rustig tempo. Sommige deelnemers beginnen wat slijtplekken te vertonen en we willen niet dat mensen zich over de kop draaien. Dat gaat dus ook niet gebeuren.

Morgen weer een blog!

PJFOOTER-01